MEIKANDAR INSTITUTE &
SPIRITUAL SCHOOL OF LEARNING

chulinks.in

Home



This part of web page is available as android app

* We need to pay for the server
* For operation we need funds
* Cosider helping us
* Support us by making a donation
* Donation allows us to work for you
* Donate via Paypal  


    ஸ்ரீ:
    ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:

    நாச்சியார் திருமொழித் தனியன்கள்

    திருக்கண்ணமங்கையாண்டான் அருளியது

    நேரிசை வெண்பா

    அல்லிநாட் டாமரைமே லாரணங்கி னின்துணைவி
    மல்லிநா டாண்ட மடமயில் - மெல்லியலாள்,
    ஆயர் குலவேந்த னாகத்தாள், தென்புதுவை
    வேயர் பயந்த விளக்கு.

    கட்டளைக் கலித்துறை

    கோலச் சுரிசங்கை மாயஞ்செவ் வாயின் குணம்வினவும்
    சீலத் தனள்,தென் திருமல்லி நாடி, செழுங்குழல்மேல்
    மாலத் தொடைதென் னரங்கருக் கீயும் மதிப்புடைய
    சோலைக் கிளி,அவள் தூயநற் பாதம் துணைநமக்கே.

    ஸ்ரீ: ஆண்டாள் அருளிச்செய்த நாச்சியார் திருமொழி

    1: தையொரு திங்கள்

    அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

    504:
    தையொரு திங்களும் தரைவிளக்கித்
    தண்மண் டலமிட்டு மாசிமுன்னாள்,
    ஐயநுண் மணற்கொண்டு தெருவணிந்து
    அழகினுக் கலங்கரித் தனங்கதேவா,
    உய்யவு மாங்கொலோ வென்றுசொல்லி
    உன்னையு மும்பியை யும்தொழுதேன்,
    வெய்யதோர் தழலுமிழ் சக்கரக்கை
    வேங்கட வற்கென்னை விதிக்கிற்றியே. (2) 1

    505:
    வெள்ளைநுண் மணற்கொண்டு தெருவணிந்து
    வெள்வரைப் பதன்முன்னம் துறைபடிந்து,
    முள்ளுமில் லாச்சுள்ளி யெரிமடுத்து
    முயன்றுன்னை நோற்கின்றேன் காமதேவா,
    கள்ளவிழ் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு
    கடல்வண்ண னென்பதோர் பேரெழுதி,
    புள்ளினை வாய்பிளந் தானென்பதோர்
    இலக்கினில் புகவென்னை யெய்கிற்றியே. 2

    506:
    மத்தநன் னறுமலர் முருக்கமலர்
    கொண்டுமுப் போதுமுன் னடிவணங்கி,
    தத்துவ மிலியென்று நெஞ்செரிந்து
    வாசகத் தழித்துன்னை வைதிடாமே,
    கொத்தலர் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு
    கோவிந்த னென்பதோர் பேரேழுதி,
    வித்தகன் வேங்கட வாணனென்னும்
    விளக்கினில் புகவென்னை விதிக்கிற்றியே. 3

    507:
    சுவரில் புராணநின் பேரேழுதிச்
    சுறவநற் கொடிகளும் துரங்கங்களும்,
    கவரிப் பிணாக்களும் கருப்புவில்லும்
    காட்டித்தந் தேன்கண்டாய் காமதேவா,
    அவரைப் பிராயந் தொடங்கிஎன்றும்
    ஆதரித் தெழுந்தவென் தடமுலைகள்,
    துவரைப் பிரானுக்கே சங்கற்பித்துத்
    தொழுதுவைத் தேனொல்லை விதிக்கிற்றியே. 4

    508:
    வானிடை வாழுமவ் வானவர்க்கு
    மறையவர் வேள்வியில் வகுத்தஅவி,
    கானிடைத் திரிவதோர் நரிபுகுந்து
    கடப்பதும் மோப்பதும் செய்வதொப்ப,
    ஊனிடை யாழிசங் குத்தமர்க்கென்று
    உன்னித் தெழுந்தவென் தடமுலைகள்,
    மானிட வர்க்கென்று பேச்சுப்படில்
    வாழகில் லேன்கண்டாய் மன்மதனே. 5

    509:
    உருவுடை யாரிளை யார்கள்நல்லார்
    ஓத்துவல் லார்களைக் கொண்டு,வைகல்
    தெருவிடை யெதிர்கொண்டு பங்குனிநாள்
    திருந்தவே நோற்கின்றேன் காமதேவா,
    கருவுடை முகில்வண்ணன் காயாவண்ணன்
    கருவிளை போல்வண்ணன், கமலவண்ணத்
    திருவுடை முகத்தினில் திருக்கண்களால்
    திருந்தவே நோக்கெனக் கருளுகண்டய். 6

    510:
    காயுடை நெல்லொடு கரும்பமைத்துக்
    கட்டி யரிசி யவலமைத்து,
    வாயுடை மறையவர் மந்திரத்தால்
    மன்மத னே.உன்னை வணங்குகின்றேன்,
    தேயமுன் னளந்தவன் திரிவிக்கிரமன்
    திருக்கைக ளாலென்னைத் தீண்டும்வண்ணம்,
    சாயுடை வயிறுமென் தடமுலையும்
    தரணியில் தலைப்புகழ் தரக்கிற்றியே. 7

    511:
    மாசுடை யுடம்பொடு தலையுலறி
    வாய்ப்புரம் வெளுத்தொரு போதுமுண்டு,
    தேசுடை திறலுடைக் காமதேவா.
    நோற்கின்ற நோன்பினைக் குறிக்கொள்கண்டாய்,
    பேசுவ தொன்றுண்டிங் கெம்பெருமான்
    பெண்மையைத் தலையுடைத் தாக்கும்வண்ணம்
    கேசவ நம்பியைக் கால்பிடிப்பாள்
    என்னுமிப் பேறெனக் கருளுகண்டாய். 8

    512:
    தொழுதுமுப் போதுமுன் னடிவணங்கித்
    தூமலர் தூய்த்தொழு தேத்துகின்றேன்,
    பழுதின்றிப் பாற்கடல் வண்ணனுக்கே
    பணிசெய்து வாழப் பெறாவிடில்நான்,
    அழுதழு தலமந்தம் மாவழங்க
    ஆற்றவு மதுவுனக் குறைக்குங்கண்டாய்,
    உழுவதோ ரெருத்தினை நுகங்கொடுபாய்ந்து
    ஊட்டமின் றித்துரந் தாலொக்குமே. 9

    513:
    கருப்புவில் மலர்க்கணைக் காமவேளைக்
    கழலிணை பணிந்தங்கோர் கரியலற,
    மருப்பினை யொசித்துப்புள் வாய்பிளந்த
    மணிவண்ணற் கென்னை வகுத்திடென்று,
    பொருப்பன்ன மாடம்பொ லிந்துதோன்றும்
    புதுவையர் கோன்விட்டு சித்தன்கோதை,
    விருப்புடை யின்தமிழ் மாலைவல்லார்
    விண்ணவர் கோனடி நண்ணுவரே. (2) 10

    2: நாமமாயிரம்

    கலி விருத்தம்

    514:
    நாமமாயிர மேத்தநின்ற
    நாராயணாநர னே,உன்னை
    மாமிதன்மக னாகப்பெற்றா
    லெமக்குவாதை தவிருமே,
    காமன்போதரு காலமென்றுபங்
    குனிநாள்கடை பாரித்தோம்,
    தீமைசெய்யும் சிரீதரா.எங்கள்
    சிற்றில்வந்து சிதையேலே. (2) 1

    515:
    இன்றுமுற்றும் முதுகுநோவ
    இருந்திழைத்தஇச் சிற்றிலை,
    நன்றும்கண்ணுற நோக்கிநாங்கொளும்
    ஆர்வந்தன்னைத் தணிகிடாய்,
    அன்றுபாலக னாகியாலிலை
    மேல்துயின்றவெம் மாதியாய்,
    என்றுமுன்றனக் கெங்கள்மேலிரக்
    கம்மெழாததெம் பாவமே. 2

    516:
    குண்டுநீருறை கோளரீ.மத
    யானைகோள்விடுத் தாய்,உன்னைக்
    கண்டுமாலுறு வோங்களைக்கடைக்
    கண்களாலிட்டு வாதியேல்,
    வண்டல்நுண்மணல் தெள்ளியாம்வளைக்
    கைகளால்சிர மப்பட்டோ ம்,
    தெண்டிரைக்கடற் பள்ளியாய்.எங்கள்
    சிற்றில்வந்து சிதையேலே. 3

    517:
    பெய்யுமாமுகில் போல்வண்ணா.உன்றன்,
    பேச்சும்செய்கையும், எங்களை
    மையலேற்றி மயக்கவுன்முகம்
    மாயமந்திரந் தான்கொலோ,
    நொய்யர்பிள்ளைக ளென்பதற்குன்னை
    நோவநாங்களு ரைக்கிலோம்,
    செய்யதாமரைக் கண்ணினாயெங்கள்
    சிற்றில்வந்து சிதையேலே. 4

    518:
    வெள்ளைநுண்மணல் கொண்டுசிற்றில்
    விசித்திரப்பட, வீதிவாய்த்
    தெள்ளிநாங்களி ழைத்தகோல
    மழித்தியாகிலும், உன்றன்மேல்
    உள்ளமோடி யுருகலல்லால்
    உரோடமொன்று மிலோங்கண்டாய்,
    கள்ளமாதவா. கேசவா.உன்
    முகத்தனகண்க ளல்லவே. 5

    519:
    முற்றிலாதபிள் ளைகளோம்முலை
    போந்திலாதோமை, நாடொறும்
    சிற்றில்மேலிட்டுக் கொண்டுநீசிறி
    துண்டுதிண்ணென நாமது
    கற்றிலோம்,கட லையடைத்தரக்-
    கர்குலங்களை முற்றவும்
    செற்று,இலங்கையைப் பூசலாக்கிய
    சேவகா.எம்மை வாதியேல். 6

    520:
    பேதநன்கறி வார்களோடிவை
    பேசினால்பெரி திஞ்சுவை,
    யாதுமொன்றறி யாதபிள்ளைக
    ளோமைநீநலிந் தென்பயன்,
    ஓதமாகடல் வண்ணா.உன்மண
    வாட்டிமாரொடு சூழறும்,
    சேதுபந்தம் திருத்தினாயெங்கள்
    சிற்றில்வந்து சிதையேலே. 7

    521:
    வட்டவாய்ச்சிறு தூதையோடு
    சிறுசுளகும்மண லுங்கொண்டு,
    இட்டமாவிளை யாடுவோங்களைச்
    சிற்றிலீடழித் தென்பயன்,
    தொட்டுதைத்துநலி யேல்கண்டாய்சுடர்ச்
    சக்கரம்கையி லேந்தினாய்,
    கட்டியும்கைத் தாலின்னாமை
    அறிதியேகடல் வண்ணனே. 8

    522:
    முற்றத்தூடு புகுந்துநின்முகங்
    காட்டிப்புன்முறு வல்செய்து,
    சிற்றிலோடெங்கள் சிந்தையும்சிதைக்
    கக்கடவையோ கோவிந்தா,
    முற்றமண்ணிடம் தாவிவிண்ணுற
    நீண்டளந்துகொண் டாய்,எம்மைப்-
    பற்றிமெய்ப்பிணக் கிட்டக்காலிந்தப்
    பக்கம்நின்றவ ரெஞ்சொல்லார்? 9

    523:
    சீதைவாயமு தமுண்டாய்.எங்கள்
    சிற்றில்நீசிதை யேல். என்று,
    வீதிவாய்விளை யாடுமாயர்
    சிறுமியர்மழ லைச்சொல்லை,
    வேதவாய்த்தொழி லார்கள்வாழ்வில்லி
    புத்தூர்மன்விட்டு சித்தன்றன்,
    கோதைவாய்த்தமிழ் வல்லவர்குறை
    வின்றிவைகுந்தம் சேர்வரே. 2 10

    3: கோழியழைப்பதன்

    524:
    கோழி யழைப்பதன் முன்னம்
    குடைந்துநீ ராடுவான் போந்தோம்,
    ஆழியஞ் செல்வ னெழுந்தான்
    அரவணை மேல்பள்ளி கொண்டாய்,
    ஏழைமை யாற்றவும் பட்டோ ம்
    இனியென்றும் பொய்கைக்கு வாரோம்,
    தோழியும் நானும் தொழுதோம்
    துகிலைப் பணித்தரு ளாயே. (2) 1

    525:
    இதுவென் புகுந்ததிங் கந்தோ.
    இப்பொய்கைக் கெவ்வாறு வந்தாய்,
    மதுவின் துழாய்முடி மாலே.
    மாயனே.எங்க ளமுதே,
    விதியின்மை யாலது மாட்டோ ம்
    வித்தகப் பிள்ளாய். விரையேல்,
    குதிகொண் டரவில் நடித்தாய்.
    குருந்திடைக் கூறை பணியாய். 2

    526:
    எல்லே யீதென்ன இளமை
    எம்மனை மார்காணி லொட்டார்,
    பொல்லாங்கீ தென்று கருதாய்
    பூங்குருந் தேறி யிருத்தி,
    வில்லாலி லங்கை யழித்தாய்.நீ
    வேண்டிய தெல்லாம் தருவோம்,
    பல்லாரும் காணாமே போவோம்
    பட்டைப் பணித்தரு ளாயே. 3

    527:
    பரக்க விழித்தெங்கும் நோக்கிப்
    பலர்குடைந் தாடும் சுனையில்,
    அரக்கநில் லாகண்ண நீர்கள்
    அலமரு கின்றவா பாராய்,
    இரக்கமே லொன்று மிலாதாய்.
    இலங்கை யழித்த பிரானே,
    குரக்கர சாவ தறிந்தோம்
    குருந்திடைக் கூறை பணியாய். 4

    528:
    காலைக் கதுவிடு கின்ற
    கயலோடு வாளை விரவி,
    வேலைப் பிடித்தெந்னை மார்கள்
    ஓட்டிலென் னவிளை யாட்டோ ,
    கோலச்சிற் றாடை பலவுங்
    கொண்டுநீ யேறி யிராதே,
    கோலங் கரிய பிரானே.
    குருந்திடைக் கூறை பணியாய். 5

    529:
    தடத்தவிழ் தாமரைப் பொய்கைத்
    தாள்களெங் காலைக் கதுவ,
    விடத்தே ளெறிந்தாலே போல
    வேதனை யற்றவும் பட்டோ ம்
    குடத்தை யெடுத்தேற விட்டுக்
    கூத்தாட வல்லஎங் கோவே,
    படிற்றையெல் லாம்தவிர்ந் தெங்கள்
    பட்டைப் பணித்தரு ளாயே. 6

    530:
    நீரிலே நின்றயர்க் கின்றோம்
    நீதியல் லாதன செய்தாய்,
    ஊரகம் சாலவும் சேய்த்தால்
    ஊழியெல் லாமுணர் வானே,
    ஆர்வ முனக்கே யுடையோம்
    அம்மனை மார்காணி லொட்டார்,
    போர விடாயெங்கள் பட்டைப்
    பூங்குருந் தேறியி ராதே. 7

    531:
    மாமிமார் மக்களே யல்லோம்
    மற்றுமிங் கெல்லாரும் போந்தார்,
    தூமலர்க் கண்கள் வளரத்
    தொல்லையி ராத்துயில் வானே,
    சேமமே லன்றிது சாலச்
    சிக்கென நாமிது சொன்னோம்,
    கோமள ஆயர்கொ ழுந்தே.
    குருந்திடைக் கூறை பணியாய். 8

    532:
    கஞ்சன் வலைவைத்த வன்று
    காரிரு ளெல்லில் பிழைத்து,
    நெஞ்சுதுக் கம்செய்யப் போந்தாய்
    நின்றஇக் கன்னிய ரோமை,
    அஞ்ச உரப்பாள் அசோதை
    ஆணாட விட்டிட் டிருக்கும்,
    வஞ்சகப் பேய்ச்சிபா லுண்ட
    மசிமையி லீ.கூறை தாராய். 9

    533:
    கன்னிய ரோடெங்கள் நம்பி
    கரிய பிரான்விளை யாட்டை,
    பொன்னியல் மாடங்கள் சூழ்ந்த
    புதுவையர் கோன்பட்டன் கோதை,
    இன்னிசை யால்சொன்ன மாலை
    ஈரைந்தும் வல்லவர் தாம்போய்,
    மன்னிய மாதவ னோடு
    வைகுந்தம் புக்கிருப் பாரே. 2 10

    4: தெள்ளியார் பலர்

    கலி விருத்தம்

    534:
    தெள்ளி யார்பலர் கைதொழும் தேவனார்,
    வள்ளல் மாலிருஞ் சோலை மணாளனார்,
    பள்ளி கொள்ளு மிடத்தடி கொட்டிட,
    கொள்ளு மாகில்நீ கூடிடு கூடலே. 1

    535:
    காட்டில் வேங்கடம் கண்ண புரநகர்,
    வாட்ட மின்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன்,
    ஓட்ட ராவந்தென் கைப்பற்றி, தன்னோடும்
    கூட்டு மாகில்நீ கூடிடு கூடலே. (2) 2

    536:
    பூம கன்புகழ் வானவர் போற்றுதற்
    காம கன்,அணி வாணுதல் தேவகி
    மாம கன்,மிகு சீர்வசு தேவர்தம்,
    கோம கன்வரில் கூடிடு கூடலே. 3

    537:
    ஆய்ச்சி மார்களு மாயரு மஞ்சிட,
    பூத்த நீள்கடம் பேறிப் புகப்பாய்ந்து,
    வாய்த்த காளியன் மேல்நட மாடிய,
    கூத்த னார்வரில் கூடிடு கூடலே. 4

    538:
    மாட மாளிகை சூழ்மது ரைப்பதி
    நாடி, நந்தெரு வின்நடு வேவந்திட்டு,
    ஓடை மாமத யானை யுதைத்தவன்,
    கூடு மாகில்நீ கூடிடு கூடலே. 5

    539:
    அற்ற வன்மரு தம்முறி யநடை
    கற்ற வன்,கஞ் சனைவஞ் சனையினால்
    செற்ற வன்,திக ழும்மது ரைப்பதி,
    கொற்ற வன்வரில் கூடிடு கூடலே. 6

    540:
    அன்றின் னாதன செய்சிசு பாலனும்,
    நின்ற நீள்மரு தும்மெரு தும்புள்ளும்,
    வென்றி வேல்விறற் கஞ்சனும் வீழ,முன்
    கொன்ற வன்வரில் கூடிடு கூடலே. 7

    541:
    ஆவ லன்புட யார்தம் மனத்தன்றி
    மேவ லன்,விரை சூழ்துவ ராபதிக்
    காவ லன்,கன்று மேய்த்து விளையாடும்,
    கோவ லன்வரில் கூடிடு கூடலே. 8

    542:
    கொண்ட கோலக் குறளுரு வாய்ச்சென்று,
    பண்டு மாவலி தன்பெரு வேள்வியில்,
    அண்ட மும்நில னும்அடி யொன்றினால்,
    கொண்ட வன்வரில் கூடிடு கூடலே. 9

    543:
    பழகு நான்மறை யின்பொரு ளாய்,மதம்
    ஒழுகு வாரண முய்ய வளித்த,எம்
    அழக னாரணி யாய்ச்சியர் சிந்தையுள்,
    குழக னார்வரில் கூடிடு கூடலே. 10

    544:
    ஊடல் கூட லுணர்தல் புணர்தலை,
    நீடு நின்ற நிறைபுக ழாய்ச்சியர்,
    கூட லைக்குழற் கோதைமுன் கூறிய,
    பாடல் பத்தும்வல் லார்க்கில்லை பாவமே. (2) 11

    5: மன்னு பெரும்புகழ்

    எழுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

    545:
    மன்னு பெரும்புகழ் மாதவன் மாமணி
    வண்ணன் மணிமுடி மைந்தன்
    தன்னை, உகந்தது காரண மாகஎன்
    சங்கிழக் கும்வழக் குண்டே,
    புன்னை குருக்கத்தி ஞாழல் செருந்திப்
    பொதும்பினில் வாழும் குயிலே,
    பன்னியெப் போது மிருந்து விரைந்தென்
    பவளவா யன்வரக் கூவாய். (2) 1

    546:
    வெள்ளை விளிசங் கிடங்கையிற் கொண்ட
    விமல னெனக்குருக் காட்டான்,
    உள்ளம் புகுந்தென்னை நைவித்து நாளும்
    உயிர்பெய்து கூத்தாட்டுக் காணும்,
    கள்ளவிழ் செண்பகப் பூமலர் கோதிக்
    களித்திசை பாடுங் குயிலே,
    மெள்ள விருந்து மிழற்றி மிழற்றாதென்
    வேங்கட வன்வரக் கூவாய். 2

    547:
    மாதலி தேர்முன்பு கோல்கொள்ள மாயன்
    இராவணன் மேல்,சர மாரி
    தாய்தலை யற்றற்று வீழத் தொடுத்த
    தலைவன் வரவெங்குங் காணேன்,
    போதலர் காவில் புதுமணம் நாறப்
    பொறிவண்டின் காமரங் கேட்டு,உன்
    காதலி யோடுடன் வாழ்குயி லே.என்
    கருமாணிக் கம்வரக் கூவாய். 3

    548:
    என்புரு கியின வேல்நெடுங் கண்கள்
    இமைபொருந் தாபல நாளும்,
    துன்பக் கடல்புக்கு வைகுந்த னென்பதோர்
    தோணி பெறாதுழல் கின்றேன்,
    அன்புடை யாரைப் பிரிவுறு நோயது
    நீயு மறிதி குயிலே,
    பொன்புரை மேனிக் கருளக் கொடியுடைப்
    புண்ணிய னைவரக் கூவாய். 4

    549:
    மென்னடை யன்னம் பரந்துவிளையாடும்
    வில்லிபுத் தூருறை வான்றன்,
    பொன்னடி காண்பதோ ராசயி னாலென்
    பொருகயற் கண்ணிணை துஞ்சா,
    இன்னடி சிலோடு பாலமு தூட்டி
    எடுத்தவென் கோலக் கிளியை,
    உன்னொடு தோழமை கொள்வன் குயிலே.
    உலகளந் தான்வரக் கூவாய். (2) 5

    550:
    எத்திசை யுமம ரர்பணிந் தேத்தும்
    இருடீகே சன்வலி செய்ய,
    முத்தன்ன வெண்முறு வற்செய்ய வாயும்
    முலயு மழகழிந் தேன்நான்,
    கொத்தலர் காவில் மணித்தடம் கண்படை
    கொள்ளு மிளங்குயி லே,என்
    தத்துவ னைவரக் கூகிற்றி யாகில்
    தலையல்லால் கைம்மாறி லேனே. 6

    551:
    பொங்கிய பாற்கடல் பள்ளிகொள் வானைப்
    புணர்வதோ ராசயி னால்,என்
    கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்துக் குதுகலித்
    தாவியை யாகுலஞ் செய்யும்,
    அங்குயி லே.உனக் கென்ன மறைந்துறைவு
    ஆழியும் சங்குமொண் தண்டும்,
    தங்கிய கையவ னைவரக் கூவில்நீ,
    சாலத் தருமம் பெறுதி. 7

    552:
    சார்ங்கம் வளைய வலிக்கும் தடக்கைச்
    சதுரன் பொருத்த முடையன்,
    நாங்களெம் மில்லிருந் தொட்டிய கச்சங்கம்
    நானு மவனு மறிதும்,
    தேங்கனி மாம்பொழில் செந்தளிர் கோதும்
    சிறுகுயி லே,திரு மாலை
    ஆங்கு விரைந்தொல்லை கூகிற்றி யாகில்
    அவனைநான் செய்வன காணே. 8

    553:
    பைங்கிளி வண்ணன் சிரீதர னென்பதோர்
    பாசத் தகப்பட்டி ருந்தேன்,
    பொங்கொளி வண்டிரைக் கும்பொழில் வாழ்குயி
    லே.குறிக் கொண்டிது நீகேள்,
    சங்கொடு சக்கரத் தான்வரக் கூவுதல்
    பொன்வளை கொண்டு தருதல்,
    இங்குள்ள காவினில் வாழக் கருதில்
    இரண்டத்தொன் றேல்திண்ணம் வேண்டும். 9

    554:
    அன்றுல கம்மளந் தானை யுகந்தடி-
    மைக்கண வன்வலி செய்ய,
    தென்றலுந் திங்களு மூடறுத் தென்னை
    நலியும் முறைமை யறியேன்,
    என்றுமிக் காவி லிருந்திருந் தென்னைத்
    தகர்த்தாதே நீயும் குயிலே,
    இன்றுநா ராயண னைவரக் கூவாயேல்
    இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன். 10

    555:
    விண்ணுற நீண்டடி தாவிய மைந்தனை
    வேற்கண் மடந்தை விரும்பி,
    கண்ணுற வென்கடல் வண்ணனைக் கூவு
    கருங்குயி லே. என்ற மாற்றம்,
    பண்ணுற நான்மறை யோர்புது வைமன்னன்
    பட்டர்பி ரான்கோதை சொன்ன,
    நண்ணுறு வாசக மாலைவல் லார்நமோ-
    நாராய ணாயவென் பாரே. (2) 11

    6:வாரணமாயிரம்

    கலி விருத்தம்

    556:
    வாரண மாயிரம் சூழவ லம்செய்து,
    நாரண நம்பி நடக்கின்றா னென்றெதிர்,
    பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறமெங்கும்,
    தோரணம் நாட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான். (2) 1

    557:
    நாளைவ துவைம ணமென்று நாளிட்டு,
    பாளை கமுகு பரிசுடைப் பந்தற்கீழ்,
    கோளரி மாதவன் கோவிந்த னென்பான்,ஓர்
    காளைபு குதக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான். 2

    558:
    இந்திர னுள்ளிட்ட தேவர்கு ழாமெல்லாம்,
    வந்திருந் தென்னைம கட்பேசி மந்திரித்து,
    மந்திரக் கோடியு டுத்திம ணமாலை,
    அந்தரி சூட்டக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான். 3

    559:
    நாற்றிசைத் தீர்த்தங்கொ ணர்ந்துந னிநல்கி,
    பார்ப்பனச் சிட்டர்கள் பல்லாரெ டுத்தேத்தி,
    பூப்புனை கண்ணிப்பு னிதனோ டென்றன்னை,
    காப்புநாண் கட்டக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான். 4

    560:
    கதிரொளி தீபம் கலசமு டனேந்தி,
    சதிரிள மங்கையர் தாம்வந்தெ திர்கொள்ள,
    மதுரையார் மன்ன னடிநிலை தொட்டு,எங்கும்
    அதிரப் புகுதக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான். 5

    561:
    மத்தளம் கொட்டவ ரிசங்கம் நின்றூத,
    முத்துடைத் தாம நிரைதாழ்ந்த பந்தற்கீழ்
    மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து,என்னைக்
    கைத்தலம் பற்றக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான். 6

    562:
    வாய்நல் லார்நல்ல மறையோதி மந்திரத்தால்,
    பாசிலை நாணல் படுத்துப் பரிதிவைத்து,
    காய்சின மாகளி றன்னானென் கைப்பற்றி,
    தீவலம் செய்யக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான். 7

    563:
    இம்மைக்கு மேழேழ் பிறவிக்கும் பற்றாவான்,
    நம்மையு டையவன் நாராய ணன்நம்பி,
    செம்மை யுடைய திருக்கையால் தாள்பற்றி,
    அம்மி மிதிக்கக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான். 8

    564:
    வரிசிலை வாள்முகத் தென்னைமார் தாம்வந்திட்டு
    எரிமுகம் பாரித்தென் னைமுன்னே நிறுத்தி,
    அரிமுக னச்சுதன் கைம்மேலென் கைவைத்து,
    பொரிமுகந் தட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான். 9

    565:
    குங்கும மப்பிக் குளிர்சாந்தம் மட்டித்து,
    மங்கல வீதி வலம்செய்து மணநீர்,
    அங்கவ னோடு முடஞ்சென்றங் கானைமேல்,
    மஞ்சன மாட்டக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான். 10

    566:
    ஆயனுக் காகத்தான் கண்ட கனாவினை,
    வேயர் புகழ்வில்லி புத்தூர்க்கோன் கோதைசொல்,
    தூய தமிழ்மாலை ஈரைந்தும் வல்லவர்,
    வாயுநன் மக்களைப் பெற்று மகிழ்வரே. (2) 11

    7: கருப்பூரம் நாறுமோ

    கலிவிருத்தம்

    567:
    கருப்பூரம் நாறுமோ கமலப்பூ நாறுமோ,
    திருப்பவளச் செவ்வாய்தான் தித்தித்தி ருக்கும்மோ,
    மருப்பொசித்த மாதவன்றன் வாய்ச்சுவையும் நாற்றமும்,
    விருப்புற்றுக் கேட்கின்றேன் சொல்லாழி வெண்சங்கே. (2) 1

    568:
    கடலில் பிறந்து கருதாது, பஞ்சசனன்
    உடலில் வளர்ந்துபோ யூழியான் கைத்தலத்
    திடரில் குடியேறித் தீய வசுரர்,
    நடலைப் படமுழங்கும் தோற்றத்தாய் நற்சங்கே. 2

    569:
    தடவரை யின்மீதே சரற்கால சந்திரன்,
    இடையுவா வில்வந்தெ ழுந்தாலே போல்,நீயும்
    வடமதுரை யார்மன்னன் வாசுதே வன்கையில்,
    குடியேறி வீற்றிருந்தாய் கோலப்பெ ருஞ்சங்கெ. 3

    570:
    சந்திர மண்டலம்போல் தாமோத ரன்கையில்,
    அந்தர மொன்றின்றி யேறி யவஞ்செவியில்,
    மந்திரம் கொள்வாயே போலும் வலம்புரியே,
    இந்திரனு முன்னோடு செல்வத்துக் கேலானே. 4

    571:
    உன்னோ டுடனே யொருகடலில் வாழ்வாரை,
    இன்னா ரினையாரென் றெண்ணுவா ரில்லைகாண்,
    மன்னாகி நின்ற மதுசூதன் வாயமுதம்,
    பன்னாளு முண்கின்றாய் பாஞ்சசன் னியமே. 5

    572:
    போய்த்தீர்த்த மாடாதே நின்ற புணர்மருதம்,
    சாய்த்தீர்த்தான் கைத்தலத்தே யேறிக் குடிகொண்டு
    சேய்த்தீர்த மாய்நின்ற செங்கண்மால் தன்னுடய
    வாய்த்தீர்த்தம் பாய்ந்தாட வல்லாய் வலம்புரியே.

    573:

    செங்கமல நாண்மலர்மேல் தேனுகரு மன்னம்போல்
    செங்கட் கருமேனி வாசுதே வனுடய,
    அங்கைத் தலமேறி அன்ன வசஞ்செய்யும்,
    சங்கரையா. உஞ்செல்வம் சாலவ ழகியதே. 7

    574:

    உண்பது சொல்லி லுலகளந்தான் வாயமுதம்,
    கண்படை கொள்ளில் கடல்வண்ணன் கைத்தலத்தே,
    பெண்படை யாருன்மேல் பெரும்பூசல் சாற்றுகின்றார்,
    பண்பல செய்கின்றாய் பாஞ்சசன் னியமே. 8

    575:
    பதினாறா மாயிரவர் தேவிமார் பார்த்திருப்ப,
    மதுவாயில் கொண்டாற்போல் மாதவன்றன் வாயமுதம்,
    பொதுவாக வுண்பதனைப் புக்குநீ யுண்டக்கால்,
    சிதையாரோ வுன்னோடு செல்வப்பெ ருஞ்சங்கே. 9

    576:
    பாஞ்சசன் னியத்தைப் பற்பநா பனோடும்,
    வாய்ந்தபெ ருஞ்சுற்ற மாக்கிய வண்புதுவை,
    ஏய்ந்தபுகழ்ப் பட்டர்பிரான் கோதைதமி ழீரைந்தும்,
    ஆய்ந்தேத்த வல்லா ரவரு மணுக்கரே. (2) 10

    8: விண்ணீல மேலாப்பு

    தரவு கொச்சகக் கலிப்பா

    577:
    விண்ணீல மேலாப்பு
    விரித்தாற்போல் மேகங்காள்,
    தெண்ணீர்பாய் வேங்கடத்தென்
    திருமாலும் போந்தானே,
    கண்ணீர்கள் முலைக்குவட்டில்
    துளிசோரச் சோர்வேனை,
    பெண்ணீர்மை யீடழிக்கும்
    இதுதமக்கோர் பெருமையே? (2) 1

    578:
    மாமுத்த நிதிசொரியும்
    மாமுகில்காள், வேங்கடத்துச்
    சாமத்தின் நிறங்கொண்ட
    தாடாளன் வார்த்தையென்னே,
    காமத்தீ யுள்புகுந்து
    கதுவப்பட்டு இடைக்கங்குல்,
    ஏமத்தோர் தென்றலுக்கிங்-
    கிலக்காய்நா னிருப்பேனே. 2

    579:
    ஒளிவண்ணம் வளைசிந்தை
    உறக்கத்தோ டிவையெல்லாம்,
    எளிமையா லிட்டென்னை
    ஈடழியப் போயினவால்,
    குளிரருவி வேங்கடத்தென்
    கோவிந்தன் குணம்பாடி,
    அளியத்த மேகங்காள்.
    ஆவிகாத் திருப்பேனே. 3

    580:
    மின்னாகத் தெழுகின்ற
    மேகங்காள், வேங்கடத்துத்
    தன்னாகத் திருமங்கை
    தங்கியசீர் மார்வற்கு,
    என்னாகத் திளங்கொங்கை
    விரும்பித்தாம் நாடோ றும்,
    பொன்னாகம் புல்குதற்கென்
    புரிவுடைமை செப்புமினே. 4

    581:
    வான்கொண்டு கிளர்ந்தெழுந்த
    மாமுகில்காள், வேங்கடத்துத்
    தேன்கொண்ட மலர்ச்சிதறத்
    திரண்டேறிப் பொழிவீர்காள்,
    ஊன்கொண்ட வள்ளுகிரால்
    இரணியனை யுடலிடந்தான்,
    தான்கொண்ட சரிவளைகள்
    தருமாகில் சாற்றுமினே. 5

    582:
    சலங்கொண்டு கிளர்ந்தெழுந்த
    தண்முகில்காள், மாவலியை
    நிலங்கொண்டான் வேங்கடத்தே
    நிரந்தேறிப் பொழிவீர்காள்,
    உலங்குண்ட விளங்கனிபோல்
    உள்மெலியப் புகுந்து,என்னை
    நலங்கொண்ட நாரணற்கென்
    நடலைநோய் செப்புமினே. 6

    583:
    சங்கமா கடல்கடைந்தான்
    தண்முகில்காள், வேங்கடத்துச்
    செங்கண்மால் சேவடிக்கீழ்
    அடிவீழ்ச்சி விண்ணப்பம்,
    கொங்கைமேல் குங்குமத்தின்
    குழம்பழியப் புகுந்து,ஒருநாள்
    தங்குமே லென்னாவி
    தங்குமென் றுரயீரே. (2) 7

    584:
    கார்காலத் தெழுகின்ற
    கார்முகில்காள், வேங்கடத்துப்
    போர்காலத் தெழுந்தருளிப்
    பொருதவனார் பேர்சொல்லி,
    நீர்காலத் தெருக்கிலம்
    பழவிலைபோல் வீழ்வேனை,
    வார்காலத் தொருநாள்தம்
    வாசகம்தந் தருளாரே. 8

    585:
    மதயானை போலெழுந்த
    மாமுகில்காள், வேங்கடத்தைப்
    பதியாக வாழ்வீர்காள்.
    பாம்பணையான் வார்த்தையென்னே,
    கதியென்றும் தானாவான்
    கருதாது,ஓர் பெண்கொடியை
    வதைசெய்தான். என்னும்சொல்
    வையகத்தார் மதியாரே. (2) 9

    586:
    நாகத்தி னணையானை
    நன்னுதலாள் நயந்துரைசெய்,
    மேகத்தை வேங்கடக்கோன்
    விடுதூதில் விண்ணப்பம்,
    போகத்தில் வழுவாத
    புதுவையர்கோன் கோதைதமிழ்,
    ஆகத்து வைத்துரைப்பார்
    அவரடியா ராகுவரே. (2) 10:

    9: சிந்தூரச் செம்பொடி

    கலிநிலைத்துறை

    587:
    சிந்துரச் செம்பொடிப்போல்
    திருமாலிருஞ் சோலையெங்கும்,
    இந்திர கோபங்களே
    எழுந்தும்பரந் திட்டனவால்,
    மந்தரம் நாட்டியன்று
    மதுரக்கொழுஞ் சாறுகொண்ட
    சுந்தரத் தோளுடையான்
    சுழலையினின் றுய்துங்கொலோ. (2) 1

    588:
    போர்களி றுபொரும்மா
    லிருஞ்சோலையம் பூம்புறவில்,
    தார்க்கொடி முல்லைகளும்
    தவளநகை காட்டுகின்ற,
    கார்க்கொள் படாக்கள்நின்று
    கழறிச்சிரிக் கத்தரியேன்,
    ஆர்க்கிடு கோதோழி.
    அவன்தார்ச்செய்த பூசலையே. 2

    589:
    கருவிளை யொண்மலர்காள்.
    காயாமலர் காள்,திருமால்
    உருவொளி காட்டுகின்றீர்
    எனக்குய்வழக் கொன்றுரையீர்,
    திருவிளை யாடுதிண்டோ ள்
    திருமாலிருஞ் சோலைநம்பி,
    வரிவளை யில்புகுந்து
    வந்திபற்றும் வழ்க்குளதே. 3

    590:
    பைம்பொழில் வாழ்குயில்காள்.
    மயில்காள்.ஒண் கருவிளைகாள்,
    வம்பக் களங்கனிகாள்.
    வண்ணப்பூவை நறுமலர்காள்,
    ஐம்பெரும் பாதகர்காள்.
    அணிமாலிருஞ் சோலைநின்ற,
    எம்பெரு மானுடைய
    நிறமுங்களுக் கெஞ்செய்வதே ? 4

    591:
    துங்க மலர்ப்பொழில்சூழ்
    திருமாலிருஞ் சோலைநின்ற,
    செங்கட் கருமுகிலின்
    திருவுருப் போல்,மலர்மேல்
    தொங்கிய வண்டினங்காள்.
    தொகுபூஞ்சுனை காள்,சுனையில்
    தங்குசெந் தாமரைகாள்.
    எனக்கோர்சரண் சாற்றுமினே. 5

    592:
    நாறு நறும்பொழில்மா
    லிருஞ்சோலை நம்பிக்கு, நான்
    நூறு தடாவில்வெண்ணெய்
    வாய்நேர்ந்து பராவிவைத்தேன்,
    நூறு தடாநிறைந்த
    அக்கார வடிசில்சொன்னேன்,
    ஏறு திருவுடையான்
    இன்றுவந்திவை கொள்ளுங்கொலோ. (2) 6

    593:
    இன்றுவந் தித்தனையும்
    அமுதுசெய் திடப்பெறில்,நான்
    ஒன்று நூறாயிரமாக்
    கொடுத்துப்பின்னும் ஆளும்செய்வன்,
    தென்றல் மணங்கமழும்
    திருமாலிருஞ் சோலைதன்னுள்
    நின்ற பிரான்,அடியேன்
    மனத்தேவந்து நேர்படிலே. 7

    594:
    காலை யெழுந்திருந்து
    கரியகுரு விக்கணங்கள்,
    மாலின் வரவுசொல்லி
    மருள்பாடுதல் மெய்ம்மைகொலோ,
    சோலை மலைப்பெருமான்
    துவராபதி யெம்பெருமான்,
    ஆலி னிலைப்பெருமான்
    அவன் வார்த்தை யுரைக்கின்றதே. 8

    595:
    கோங்கல ரும்பொழில்மா-
    லிருஞ்சோலயில் கொன்றைகள்மேல்
    தூங்குபொன் மாலைகளோ-
    டுடனாய்நின்று தூங்குகின்றேன்,
    பூங்கொள் திருமுகத்து
    மடுத்தூதிய சங்கொலியும்,
    சார்ங்கவில் நாணொலியும்
    தலைப்பெய்வதெஞ் ஞான்றுகொலோ. 9

    596:
    சந்தொடு காரகிலும்
    சுமந்துதடங் கள்பொருது,
    வந்திழி யும்சிலம்பா-
    றுடைமாலிருஞ் சோலைநின்ற,
    சுந்தரனை, சுரும்பார்
    குழல்கோதை தொகுத்துரைத்த,
    செந்தமிழ் பத்தும்வல்லார்
    திருமாலடி சேர்வர்களே. (2) 10

    10: கார்க்கோடல் பூக்காள் .

    கலிநிலைத்துறை

    597:
    கார்க்கோடல் பூக்காள். கார்க்கடல்
    வண்ணனென் மேல்உம்மைப்
    போர்க்கோலம் செய்து போர
    விடுத்தவ னெங்குற்றான்,
    ஆர்க்கோ இனிநாம் பூச
    லிடுவது, அணிதுழாய்த்
    தார்க்கோடும் நெஞ்சந் தன்னைப்
    படைக்கவல் லேனந்தோ. (2) 1

    598:
    மேற்றோன்றிப் பூக்காள் மேலுல
    கங்களின் மீதுபோய்,
    மேற்றோன்றும் சோதி வேத
    முதல்வர் வலங்கையில்,
    மேற்றோன்று மாழியின் வெஞ்சுடர்
    போலச் சுடாது,எம்மை
    மாற்றோலைப் பட்டவர் கூட்டத்து
    வைத்துகொள் கிற்றிரே. 2

    599:
    கோவை மணாட்டி. நீயுன்
    கொழுங்கனி கொண்டு,எம்மை
    ஆவி தொலைவியேல் வாயழ-
    கர்தம்மை யஞ்சுதும்
    பாவி யேன்தோன்றிப் பாம்பணை-
    யார்க்கும்தம் பாம்புபோல்,
    நாவு மிரண்டுள வாய்த்து
    நாணிலி யேனுக்கே. 3

    600:
    முல்லைப் பிராட்டி.நீயுன்
    முறுவல்கள் கொண்டு,எம்மை
    அல்லல் விளைவியே லாழிநங்
    காய்.உன்ன டைக்கலம்,
    கொல்லை யரக்கியை மூக்கரிந்
    திட்ட குமரனார்
    சொல்லும் பொய்யானால், நானும்
    பிறந்தமை பொய்யன்றே. 4

    601:
    பாடும் குயில்காள். ஈதென்ன
    பாடல்,நல் வேங்கட
    நாடர் நமக்கொரு வாழ்வுதந்
    தால்வந்து பாடுமின்,
    ஆடும் கருளக் கொடியுடை
    யார்வந் தருள்செய்து,
    கூடுவ ராயிடில் கூவிநும்
    பாட்டுகள் கேட்டுமே. 5

    602:
    கணமா மயில்காள். கண்ணபி
    ரான்திருக் கோலம்போன்று,
    அணிமா நடம்பயின் றாடுகின்
    றீர்க்கடி வீழ்கின்றேன்,
    பணமா டரவணைப் பற்பல
    காலமும் பள்ளிகொள்,
    மணவாளர் நம்மை வைத்த
    பரிசிது காண்மினே. 6

    603:
    நடமாடித் தோகை விரிக்கின்ற
    மாமயில் காள்,உம்மை
    நடமாட்டங் காணப் பாவியேன்
    நானோர் முதலிலேன்,
    குடமாடு கூத்தன் கோவிந்தன்
    கோமிறை செய்து,எம்மை
    உடைமாடு கொண்டா னுங்களுக்
    கினியொன்று போதுமே ? 7

    604:
    மழையே. மழையே. மண்புறம்
    பூசியுள் ளாய்நின்ற,
    மெழுகூற்றி னாற்போல் ஊற்றுநல்
    வேங்கடத் துள்நின்ற,
    அழகப் பிரானார் தம்மையென்
    நெஞ்சத் தகப்படத்
    தழுவநின்று, என்னைத் ததர்த்திக்கொண்
    டூற்றவும் வல்லையே? 8

    605:
    கடலே. கடலே. உன்னைக்
    கடைந்து கலக்குறுத்து
    உடலுள் புகுந்துநின் றூறல்
    அறுத்தவற்கு, என்னையும்
    உடலுள் புகுந்துநின் றூறல்
    அறுக்கின்ற மாயற்குஎன்
    நடலைக ளெல்லாம் நாகணைக்
    கேசென்று ரைத்தியே. 9

    606:
    நல்லஎன் தோழி. நாக
    ணைமிசை நம்பரர்,
    செல்வர் பெரியர் சிறுமா
    னிடவர்நாம் செய்வதென்,
    வில்லி புதுவை விட்டுசித்
    தர்தங்கள் தேவரை,
    வல்ல பரிசு வருவிப்ப
    ரேலது காண்டுமே. (2) 10

    11: தாமுகக்கும்

    தரவு சொச்சகக் கலிப்பா

    607:
    தாமுகக்கும் தம்கையில் சங்கமே போலாவோ,
    யாமுகக்கு மெங்கையில் சங்கமு மேந்திழையீர்,
    தீமுகத்து நாகணைமேல் சேரும் திருவரங்கர்,
    ஆமுகத்தை நோக்காரால் அம்மனே. அம்மனே. (2) 1

    608:
    எழிலுடைய வம்மனைமீர். என்னரங்கத் தின்னமுதர்,
    குழலழகர் வாயழகர் கண்ணழகர், கொப்பூழில்
    எழுகமலப் பூவழக ரெம்மானார், என்னுடைய
    கழல்வளையைத் தாமும் கழல்வளையே யாக்கினரே. 2

    609:
    பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும்,
    அங்காதுஞ் சோராமே யாள்கின்ற வெம்பெருமான்,
    செங்கோ லுடைய திருவரங்கச் செல்வனார்,
    எங்கோல் வளையா லிடர்தீர்வ ராகாதே. (2) 3

    610:
    மச்சணி மாட மதிளரங்கர் வாமனனார்,
    பச்சைப் பசுந்தேவர் தாம்பண்டு நீரேற்ற,
    பிச்சைக் குறையாகி யென்னுடைய பெய்வளைமேல்,
    இச்சை யுடையரே லித்தெருவே போதாரே ? 4

    611:
    பொல்லாக் குறளுருவாய்ப் பொற்கையில் நீரேற்று,
    எல்லா வுலகு மளந்துகொண்ட வெம்பெருமான்,
    நல்லார்கள் வாழும் நளிரரங்க நாகணையான்,
    இல்லாதோம் கைப்பொருளு மெய்துவா னொத்துளனே. 5

    612:
    கைப்பொருள்கள் முன்னமே
    கைக்கொண்டார், காவிரிநீர்
    செய்ப்புரள வோடும்
    திருவரங்கச் செல்வனார்,
    எப்பொருட்கும் நின்றார்க்கு
    மெய்தாது, நான்மறையின்
    சொற்பொருளாய் நின்றாரென்
    மெய்ப்பொருளும் கொண்டாரே. 6

    613:
    உண்ணா துறங்கா தொலிகடலை யூடறுத்து,
    பெண்ணாக்கை யாப்புண்டு தாமுற்ற பேதெல்லாம்,
    திண்ணார் மதிள்சூழ் திருவரங்கச் செல்வனார்,
    எண்ணாதே தம்முடைய நன்மைகளே யெண்ணுவரே. 7

    614:
    பாசிதூர்த் துக்கிடந்த பார்மகட்கு, பண்டொருநாள்
    மாசுடம்பில் நீர்வார மானமிலாப் பன்றியாம்,
    தேசுடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார்,
    பேசி யிருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே. (2) 8

    615:
    கண்ணாலங் கோடித்துக் கன்னிதன்னைக் கைப்பிடிப்பான்,
    திண்ணார்ந் திருந்த சிசுபாலன் தேசழிந்து,
    அண்ணாந் திருக்கவே யாங்கவளைக் கைப்பிடித்த,
    பெண்ணாளன் பேணுமூர் பேரு மரங்கமே. 9

    616:
    செம்மை யுடைய
    திருவரங்கர் தாம்பணித்த,
    மெய்ம்மைப் பெருவார்த்தை
    விட்டுசித்தர் கேட்டிருப்பர்,
    தம்மை யுகப்பாரைத்
    தாமுகப்ப ரென்னும்சொல்,
    தம்மிடையே பொய்யானால்
    சாதிப்பா ராரினியே . (2) 10

    12: மற்றிருந்தீர்

    அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

    617:
    மற்றிருந் தீர்கட் கறியலாகா
    மாதவ னென்பதோ ரன்புதன்னை,
    உற்றிருந் தேனுக் குரைப்பதெல்லாம்
    ஊமைய ரோடு செவிடர்வார்த்தை,
    பெற்றிருந் தாளை யொழியவேபோய்ப்
    பேர்த்தொரு தாயில் வளர்ந்தநம்பி,
    மற்பொருந் தாமற் களமடைந்த
    மதுரைப் புறத்தென்னை யுய்த்திடுமின். (2) 1

    618:
    நாணி யினியோர் கருமமில்லை
    நாலய லாரும் அறிந்தொழிந்தார்,
    பாணியா தென்னை மருந்து செய்து
    பண்டுபண் டாக்க வுறுதிராகில்,
    மாணி யுருவா யுலகளந்த
    மாயனைக் காணில் தலைமறியும்,
    ஆணையால் நீரென்னைக் காக்கவேண்டில்
    ஆய்ப்பாடிக் கேயென்னை யுய்த்திடுமின். 2

    619:
    தந்தையும் தாயுமுற் றாரும்நிற்கத்
    தனிவழி போயினாள். என்னும்சொல்லு,
    வந்தபின் னைப்பழி காப்பரிது
    மாயவன் வந்துருக் காட்டுகின்றான்,
    கொந்தள மாக்கிப் பரக்கழித்துக்
    குறும்புசெய் வானோர் மகனைப்பெற்ற,
    நந்தகோ பாலன் கடைத்தலைக்கே
    நள்ளிருட் கணென்னை யுய்த்திடுமின். 3

    620:
    அங்கைத் தலத்திடை யாழிகொண்டான்
    அவன்முகத் தன்றி விழியேனென்று,
    செங்கச்சுக் கொண்டுகண் ணாடையார்த்துச்
    சிறுமா னிடவரைக் காணில்நாணும்,
    கொங்கைத் தலமிவை நோக்கிக்காணீர்
    கோவிந்த னுக்கல்லால் வாயில்போகா,
    இங்குத்தை வாழ்வை யொழியவேபோய்
    யமுனைக் கரைக்கென்னை யுய்த்திடுமின். 4

    621:
    ஆர்க்குமென் நோயி தறியலாகா
    தம்மனை மீர்.துழ திப்படாதே,
    கார்க்கடல் வண்ணனென் பானொருவன்
    கைகண்ட யோகம் தடவத்தீரும்,
    நீர்க்கரை நின்ற கடம்பையேறிக்
    காளிய னுச்சியில் நட்டம்பாய்ந்து,
    போர்க்கள மாக நிருத்தஞ்செய்த
    பொய்கைக் கரைக்கென்னை யுய்த்திடுமின். 5

    622:
    கார்த்தண் முகிலும் கருவிளையும்
    காயா மலரும் கமலப்பூவும்,
    ஈர்த்திடு கின்றன வென்னைவந்திட்
    டிருடீகே சன்பக்கல் போகேயென்று,
    வேர்த்துப் பசித்து வயிறசைந்து
    வேண்டடி சிலுண்ணும் போது,ஈதென்று
    பார்த்திருந் துநெடு நோக்குக்கொள்ளும்
    பத்தவி லோசநத் துய்த்திடுமின். 6

    623:
    வண்ணம் திரிவும் மனங்குழைவும்
    மானமி லாமையும் வாய்வெளுப்பும்,
    உண்ண லுறாமையு முள்மெலிவும்
    ஓதநீர் வண்ணனென் பானொருவன்,
    தண்ணந் துழாயென்னும் மாலைகொண்டு
    சூட்டத் தணியும், பிலம்பன்றன்னைப்
    பண்ணழி யப்பல தேவன்வென்ற
    பாண்டி வடத்தென்னை யுய்த்திடுமின். 7

    624:
    கற்றினம் மேய்க்கிலும் மேய்க்கப்பெற்றான்
    காடுவாழ் சாதியு மாகப்பெற்றான்,
    பற்றி யுரலிடை யாப்புமுண்டான்
    பாவிகாள். உங்களுக் கேச்சுக்கொலோ,
    கற்றன பேசி வசையுணாதே
    காலிக ளுய்ய மழைதடுத்து,
    கொற்றக் குடையாக வேந்திநின்ற
    கோவர்த் தனத்தென்னை யுய்த்திடுமின். 8

    625:
    கூட்டி லிருந்து கிளியெப்போதும்
    கோவிந்தா. கோவிந்தா. என்றழைக்கும்,
    ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில்
    உலகளந் தான். என் றுயரக்கூவும்,
    நாட்டில் தலைப்பழி யெய்தியுங்கள்
    நன்மை யிழந்து தலையிடாதே,
    சூட்டுயர் மாடங்கள் சூழ்ந்துதோன்றும்
    துவரா பதிக்கென்னை யுய்த்திடுமின். 9

    626:
    மன்னு மதுரை தொடக்கமாக
    வண்துவ ராபதி தன்னளவும்,
    தன்னைத் தமருய்த்துப் பெய்யவேண்டித்
    தாழ்குழ லாள்துணிந் ததுணிவை,
    பொன்னியல் மாடம்பொ லிந்துதோன்றும்
    புதுவையர் கோன்விட்டு சித்தன்கோதை,
    இன்னிசை யால்சொன்ன செஞ்சொல்மாலை
    ஏத்தவல் லார்க்கிடம் வைகுந்தமே. (2) 10

    13: கண்ணனென்னும்

    அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

    627:
    கண்ண னென்னும் கருந்தெய்வம்
    காட்சி பழகிக் கிடப்பேனை,
    புண்ணில் புளிப்பெய் தாற்போலப்
    புறநின் றழகு பேசாதே,
    பெண்ணின் வருத்த மறியாத
    பெருமா னரையில் பீதக
    வண்ண ஆடை கொண்டு,என்னை
    வாட்டம் தணிய வீசீரே. (2) 1

    628:
    பாலா லிலையில் துயில்கொண்ட
    பரமன் வலைப்பட் டிருந்தேனை,
    வேலால் துன்னம் பெய்தாற்போல்
    வேண்டிற் றெல்லாம் பேசாதே,
    கோலால் நிரைமேய்த் தாயனாய்க்
    குடந்தைக் கிடந்த குடமாடி,
    நீலார் தண்ணந் துழாய்கொண்டென்
    நெறிமேன் குழல்மேல் சூட்டீரே. 2

    629:
    கஞ்சைக் காய்ந்த கருவல்லி
    கடைக்க ணென்னும் சிறைக்கோலால்,
    நெஞ்சூ டுருவ வேவுண்டு
    நிலையும் தளர்ந்து நைவேனை,
    அஞ்சே லென்னா னவனொருவன்
    அவன்மார் வணிந்த வனமாலை,
    வஞ்சி யாதே தருமாகில்
    மார்வில் கொணர்ந்து புரட்டீரே. 3

    630:
    ஆரே யுலகத் தாற்றுவார்
    ஆயர் பாடி கவர்ந்துண்ணும்,
    காரே றுழக்க வுழக்குண்டு
    தளர்ந்தும் முறிந்தும் கிடப்பேனை,
    ஆரா வமுத மனையான்றன்
    அமுத வாயி லூறிய,
    நீர்தான் கொணர்ந்து புலராமே
    பருக்கி யிளைப்பை நீக்கிரே. 4

    631:
    அழிலும் தொழிலு முருக்காட்டான்
    அஞ்சே லென்னா னவனொருவன்,
    தழுவி முழுகிப் புகுந்தென்னைச்
    சுற்றிச் சுழன்று போகானால்,
    தழையின் பொழில்வாய் நிரைப்பின்னே
    நெடுமா லூதி வருகின்ற
    குழலின் தொளைவாய் நீர்கொண்டு
    குளிர முகத்துத் தடவீரே. 5

    632:
    நடையொன் றில்லா வுலகத்து
    நந்த கோபன் மகனென்னும்,
    கொடிய கடிய திருமாலால்
    குளப்புக் கூறு கொளப்பட்டு,
    புடையும் பெயர கில்லேன்நான்
    போட்கன் மிதித்த அடிப்பாட்டில்
    பொடித்தான் கொணர்ந்து பூசீர்கள்
    போகா வுயிரென் னுடம்பையே. 6

    633:
    வெற்றிக் கருள கொடியான்றன்
    மீமீ தாடா வுலகத்து,
    வெற்ற வெறிதே பெற்றதாய்
    வேம்பே யாக வளர்த்தாளே,
    குற்ற மற்ற முலைதன்னைக்
    குமரன் கோலப் பணைத்தோளோடு,
    அற்ற குற்ற மவைதீர
    அணைய வமுக்கிக் கட்டீரே. 7

    634:
    உள்ளே யுருகி நைவேனை
    உளளோ இலளோ வென்னாத,
    கொள்ளை கொள்ளிக் குறும்பனைக்
    கோவர்த் தனனைக் கண்டக்கால்,
    கொள்ளும் பயனொன் றில்லாத
    கொங்கை தன்னைக் கிழங்கோடும்
    அள்ளிப் பறித்திட் டவன்மார்வில்
    எறிந்தென் அழலை தீர்வேனே. 8

    635:
    கொம்மை முலைக ளிடர்தீரக்
    கோவிந் தற்கோர் குற்றேவல்,
    இம்மைப் பிறவி செய்யாதே
    இனிப்போய்ச் செய்யும் தவந்தானென்,
    செம்மை யுடைய திருமார்வில்
    சேர்த்தா னேலும் ஒருஞான்று,
    மெய்ம்மை சொல்லி முகம்நோக்கி
    விடைதான் தருமேல் மிகநன்றே. 9

    636:
    அல்லல் விளைத்த பெருமானை
    ஆயர் பாடிக் கணிவிளக்கை,
    வில்லி புதுவை நகர்நம்பி
    விட்டு சித்தன் வியன்கோதை,
    வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள்
    வேட்கை யுற்று மிகவிரும்பும்,
    சொல்லைத் துதிக்க வல்லார்கள்
    துன்பக் கடளுள் துவளாரே. (2) 10

    14: பட்டி மேய்ந்து

    அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம்

    637:
    பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு
    பலதே வற்கோர் கீழ்க்கன்றாய்,
    இட்டீ றிட்டு விளையாடி
    இங்கே போதக் கண்டீரே?-
    இட்ட மான பசுக்களை
    இனிது மறித்து நீரூட்டி,
    விட்டுக் கொண்டு விளையாட
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. (2) 1

    638:
    அனுங்க வென்னைப் பிரிவுசெய்
    தாயர் பாடி கவர்ந்துண்ணும்,
    குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக்
    கோவர்த் தனனைக் கண்டீரே?-
    கணங்க ளோடு மின்மேகம்
    கலந்தாற் போல, வனமாலை
    மினுங்க நின்று விளையாட
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 2

    639:
    மாலாய்ப் பிரந்த நம்பியை
    மாலே செய்யும் மணாளனை,
    ஏலாப் பொய்க ளுரைப்பானை
    இங்கே போதக் கண்டீரே?-
    மேலால் பரந்த வெயில்காப்பான்
    வினதை சிறுவன் சிறகென்னும்,
    மேலாப் பின்கீழ் வருவானை
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 3

    640:
    கார்த்தண் கமலக் கண்ணென்னும்
    நெடுங்கயி றுபடுத் தி,என்னை
    ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும்
    ஈசன் றன்னைக் கண்டீரே?-
    போர்த்த முத்தின் குப்பாயப்
    புகர்மால் யானைக் கன்றேபோல்,
    வேர்த்து நின்று விளையாட
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 4

    641:
    மாத வன்என் மணியினை
    வலையில் பிழைத்த பன்றிபோல்,
    ஏது மொன்றும் கொளத்தாரா
    ஈசன் றன்னைக் கண்டீரே?-
    பீதக வாடை யுடைதாழப்
    பெருங்கார் மேகக் கன்றேபோல்,
    வீதி யார வருவானை
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. (2) 5

    642:
    தரும மறியாக் குறும்பனைத்
    தங்கைச் சார்ங்க மதுவேபோல்,
    புருவ வட்ட மழகிய
    பொருத்த மிலியைக் கண்டீரே?-
    உருவு கரிதாய் முகம்செய்தாய்
    உதயப் பருப்ப தத்தின்மேல்,
    விரியும் கதிரே போல்வானை
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 6

    643:
    பொருத்த முடைய நம்பியைப்
    புறம்போ லுள்ளும் கரியானை
    கருத்தைப் பிழைத்து நின்றஅக்
    கருமா முகிலைக் கண்டீரே?-
    அருத்தித் தாரா கணங்களால்
    ஆரப் பெருகு வானம்போல்,
    விருத்தம் பெரிதாய் வருவானை
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 7

    644:
    வெளிய சங்கொன் றுடையானைப்
    பீதக வாடை யுடையானை,
    அளிநன் குடைய திருமாலை
    ஆழி யானைக் கண்டீரே?-
    களிவண் டெங்கும் கலந்தாற்போல்
    கழம்பூங் குழல்கள் தடந்தோள்மேல்,
    மிளிர நின்று விளையாட
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 8

    645:
    நாட்டைப் படையென்று அயன்முதலாத்
    தந்த நளிர்மா மலருந்தி,
    வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும்
    விமலன் றன்னைக் கண்டீரே?-
    காட்டை நாடித் தேனுகனும்
    களிறும் புள்ளு முடன்மடிய,
    வேட்டை யாடி வருவானை
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே. 9

    646:
    பருந்தாட் களிற்றுக் கருள்செய்த
    பரமன் றன்னை, பாரின்மேல்
    விருந்தா வனத்தே கண்டமை
    விட்டு சித்தன் கோதைசொல்,
    மருந்தா மென்று தம்மனத்தே
    வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள்,
    பெருந்தா ளுடைய பிரானடிக்கீழ்ப்
    பிரியா தென்று மிருப்பாரே. (2) 10

    ஸ்ரீ ஆண்டாள் திருவடிகளே சரணம்