MEIKANDAR INSTITUTE &
SPIRITUAL SCHOOL OF LEARNING

chulinks.in

Home



This part of web page is available as android app

* We need to pay for the server
* For operation we need funds
* Cosider helping us
* Support us by making a donation
* Donation allows us to work for you
* Donate via Paypal  

    3.4. குங்குலியக் கலய நாயனார் புராணம் (836 - 870)


    திருச்சிற்றம்பலம்

    836 வாய்ந்த நீர் வளத்தால் ஓங்கி மன்னிய பொன்னி நாட்டின்
    ஏய்ந்த சீர் மறையோர் வாழும் எயிற் பதி எறி நீர்க் கங்கை
    தோய்ந்த நீள் சடையார் பண்டு தொண்டர் மேல் வந்த கூற்றைக்
    காய்ந்த சேவடியார் நீடி இருப்பது கடவூர் ஆகும் 3.4.1
    837 வயல் எலாம் விளை செஞ் சாலி வரம்பு எலாம் வளையின் முத்தம்
    அயல் எலாம் வேள்விச் சாலை அணை எலாம் கழுநீர்க் கற்றை
    புயல் எலாம் கமுகின் காடு அப்புறமெலாம் அதன் சீர் போற்றல்
    செயல் எலாம் தொழில்கள் ஆறே செழுந் திருக் கடவூர் என்றும் 3.4.2
    838 குடங் கையின் அகன்ற உண் கண் கடைசியர் குழுமி ஆடும்
    இடம் படு பண்ணை தோறும் எழுவன மருதம் பாடல்
    வடம் புரி முந்நூல் மார்பின் வைதிக மறையோர் செய்கைச்
    சடங்குடை இடங்கள் தோறும் எழுவன சாமம் பாடல் 3.4.3
    839 துங்க நீள் மருப்பின் மேதி படிந்து பால் சொரிந்த வாவி
    செங்கயல் பாய்ந்து வாசக் கமலமும் தீம் பால் நாறும்
    மங்குல் தோய் மாடச் சாலை மருங்கு இறை ஒதுங்கும் மஞ்சும்
    அங்கவை பொழிந்த நீரும் ஆகுதி புகைப்பால் நாறும் 3.4.4
    840 மருவிய திருவின் மிக்க வளம்பதி அதனில் வாழ்வார்
    அருமறை முந்நூல் மார்பின் அந்தணர் கலயர் என்பார்
    பெருநதி அணியும் வேணிப் பிரான் கழல் பேணி நாளும்
    உருகிய அன்பு கூர்ந்த சிந்தையார் ஒழுக்கம் மிக்கார் 3.4.5
    841 பாலனாம் மறையோன் பற்றப் பயங்கொடுத்து அருளும் ஆற்றால்
    மாலும் நான் முகனும் காணா வடிவு கொண்டு எதிரே வந்து
    காலனார் உயிர் செற்றார்க்குக் கமழ்ந்த குங்குலியத் தூபம்
    சாலவே நிறைந்து விம்ம இடும் பணி தலை நின்றுள்ளார் 3.4.6
    842 கங்கை நீர் கலிக்கும் சென்னிக் கண்ணுதல் எம்பிரார்க்கு
    பொங்கு குங்குலியத் தூபம் பொலிவுறப் போற்றிச் செல்ல
    அங்கவர் அருளினாலே வறுமை வந்து அடைந்த பின்னும்
    தங்கள் நாயகர்க்குத் தாம் முன்செய் பணி தவாமை உய்த்தார் 3.4.7
    843 இந்நெறி ஒழுகு நாளில் இலம்பாடு நீடு செல்ல
    நன்னிலம் முற்றும் விற்றும் நாடிய அடிமை விற்றும்
    பன்னெடுந் தனங்கள் மாளப் பயில் மனை வாழ்க்கை தன்னில்
    மன்னிய சுற்றத்தோடு மக்களும் வருந்தினார்கள் 3.4.8
    844 யாதொன்றும் இல்லையாகி இரு பகல் உணவு மாறிப்
    பேதுறு மைந்தரோடும் பெருகு சுற்றத்தை நோக்கி
    காதல்செய் மனைவியார் தம் கணவனார் கலயனார் கைக்
    கோதில் மங்கல நூல் தாலி கொடுத்து நெல் கொள்ளும் என்றார் 3.4.9
    845 அப்பொழுது அதனைக் கொண்டு நெல் கொள்வான் அவரும் போக
    ஒப்பில் குங்குலியம் கொண்டு ஓர் வணிகனும் எதிர் வந்து உற்றான்
    இப்பொதி என் கொல்? என்றார்க்கு உள்ளவாறு இயம்பக் கேட்டு
    முப்புரி வெண்நூல் மார்பர் முகம் மலர்ந்து இதனைச் சொன்னார் 3.4.10
    846 ஆறு செஞ் சடைமேல் வைத்த அங்கணர் பூசைக்கான
    நாறுகுங்குலியம் ஈதேல் நன்று இன்று பெற்றேன் நல்ல
    பேறு மற்றிதன் மேல் உண்டோ பெறாப்பேறு பெற்று வைத்து
    வேறினிக் கொள்வது என் என்று உரைத்தெழும் விருப்பின் மிக்கார் 3.4.11
    847 பொன் தரத் தாரும் என்று புகன்றிட வணிகன் தானும்
    என் தர இசைந்தது என்னத் தாலியைக் கலயர் ஈந்தார்
    அன்றவன் அதனை வாங்கி அப்பொதி கொடுப்பக் கொண்டு
    நின்றிலர் விரைந்து சென்றார் நிறைந்து எழுகளிப்பினோடும் 3.4.12
    848 விடையவர் வீரட் டானம் விரைந்து சென்று எய்தி என்னை
    உடையவர் எம்மை ஆளும் ஒருவர் தம் பண்டாரத்தில்
    அடைவுற ஒடுக்கி எல்லாம் அயர்த்து எழும் அன்பு பொங்கச்
    சடையவர் மலர்த்தாள் போற்றி இருந்தனர் தமக்கு ஒப்பு இல்லா஡ர் 3.4.13
    849 அன்பர் அங்கு இருப்ப நம்பர் அருளினால் அளகை வேந்தன்
    தன் பெரு நிதியந் தூர்த்துத் தரணி மேல் நெருங்க எங்கும்
    பொன்பயில் குவையும் நெல்லும் பொருவில் பல் வளனும் பொங்க
    மல்பெருஞ் செல்வம் ஆக்கி வைத்தனன் மனையில் நீட 3.4.14
    850 மற்றவர் மனைவியாரும் மக்களும் பசியால் வாடி
    அற்றை நாள் இரவு தன்னில் அயர்வுறத் துயிலும் போதில்
    நல்தவக் கொடியனார்க்கு கனவிடை நாதன் நல்கத்
    தெற்றென உணர்ந்து செல்வம் கண்ட பின் சிந்தை செய்வார் 3.4.15
    851 கொம்பனார் இல்லம் எங்கும் குறைவு இலா நிறைவில் காணும்
    அம் பொனின் குவையும் நெல்லும் அரிசியும் முதலாய் உள்ள
    எம்பிரான் அருளாம் என்றே இருகரங் குவித்துப் போற்றித்
    தம் பெரும் கணவனார்க்குத் திரு அமுது அமைக்கச் சார்ந்தார் 3.4.16
    852 காலனைக் காய்ந்த செய்ய காலனார் கலயனாராம்
    ஆலும் அன்புடைய சிந்தை அடியவர் அறியும் ஆற்றால்
    சாலநீ பசித்தாய் உன் தன் தட நெடு மனையில் நண்ணிப்
    பாலின் அடிசில் உண்டு பருவரல் ஒழிக என்றார் 3.4.17
    853 கலையனார் அதனைக் கேளாக் கை தொழுது இறைஞ்சிக் கங்கை
    அலைபுனல் சென்னியார் தம் அருள் மறுத்து இருக்க அஞ்சித்
    தலை மிசைப் பணிமேற் கொண்டு சங்கரன் கோயில் நின்று
    மலை நிகர் மாட வீதி மருங்கு தம் மனையைச் சார்ந்தார் 3.4.18
    854 இல்லத்தில் சென்று புக்கார் இருநிதிக் குவைகள் ஆர்ந்த
    செல்வத்தைக் கண்டு நின்று திரு மனையாரை நோக்கி
    வில்லொத்த நுதலாய் இந்த விளைவு எல்லாம் என்கொல் என்ன
    அல்லொத்த கண்டன் எம்மான் அருள் தர வந்தது என்றார் 3.4.19
    855 மின்னிடை மடவார் கூற மிக்க சீர் கலயனார் தாம்
    மன்னிய பெரும் செல்வத்து வளமலி சிறப்பை நோக்கி
    என்னையும் ஆளும் தன்மைத்து எந்தை எம்பெருமான் ஈசன்
    தன்னருள் இருந்த வண்ணம் என்று கைதலைமேல் கொண்டார் 3.4.20
    856 பதும நற்திருவின் மிக்கார் பரிகலந் திருத்திக் கொண்டு
    கது மெனக் கணவனாரைக் கண்ணுதற்கு அன்பரோடும்
    விதிமுறை தீபம் ஏந்தி மேவும் இன் அடிசில் ஊட்ட
    அது நுகர்ந்து இன்பம் ஆர்ந்தார் அருமறைக் கலயனார் தாம் 3.4.21
    857 ஊர் தொறும் பலி கொண்டு உய்க்கும் ஒருவனது அருளினாலே
    பாரினில் ஆர்ந்த செல்வம் உடையராம் பண்பில் நீடிச்
    சீருடை அடிசில் நல்ல செழுங்கறி தயிர் நெய் பாலால்
    ஆர்தரு காதல் கூர அடியவர்க்கு உதவும் நாளில் 3.4.22
    858 செங்கண் வெள் ஏற்றின் பாகன் திருப் பனந் தாளில் மேவும்
    அங்கணன் செம்மை கண்டு கும்பிட அரசன் ஆர்வம்
    பொங்கித் தன் வேழம் எல்லாம் பூட்டவும் நேர் நில்லாமைக்
    கங்குலும் பகலும் தீராக் கவலை உற்று அழுங்கிச் செல்ல 3.4.23
    859 மன்னவன் வருத்தங் கேட்டு மாசறு புகழின் மிக்க
    நன்னேறி கலயனார் தாம் நாதனை நேரே காணும்
    அந்நெறி தலை நின்றான் என்று அரசனை விரும்பித் தாமும்
    மின்னெறித்து அனைய வேணி விகிர்தனை வணங்க வந்தார் 3.4.24
    860 மழுவுடைச் செய்ய கையர் கோயில்கள் மருங்கு சென்று
    தொழுது போந்து அன்பினோடும் தொன்மறை நெறி வழாமை
    முழுதுலகினையும் போற்ற மூன்று எரிபுரப் போர் வாழும்
    செழு மலர்ச் சோலை வேலித் திருப் பனந் தாளில் சேர்ந்தார் 3.4.25
    861 காதலால் அரசன் உற்ற வருத்தமும் களிற்றினோடும்
    தீதிலாச் சேனை செய்யும் திருப்பணி நேர் படாமை
    மேதினி மிசையே எய்த்து வீழ்ந்து இளைப்பதுவும் நோக்கி
    மாதவக் கலயர் தாமும் மனத்தினில் வருத்தம் எய்தி 3.4.26
    862 சேனையும் ஆனை பூண்ட திரளும் எய்த்து எழாமை நோக்கி
    யானும் இவ் இளைப் புற்று எய்க்கும் இது பெற வேண்டும் என்று
    தேனலர் கொன்றையார் தம் திருமேனிப் பூங்கச் சேய்ந்த
    மானவன் கயிறு பூண்டு கழுத்தினால் வருந்தல் உற்றார் 3.4.27
    863 நண்ணிய ஒருமை அன்பின் நாருறு பாசத்தாலே
    திண்ணிய தொண்டர் பூட்டி இளைத்த பின் திறம்பி நிற்க
    ஒண்ணுமோ? கலயனார் தம் ஒருப்பாடு கண்ட போதே
    அண்ணலார் நேரே நின்றார் அமரரும் விசும்பில் ஆர்த்தார் 3.4.28
    864 பார்மிசை நெருங்க எங்கும் பரப்பினர் பயில் பூ மாரி
    தேர்மலி தானை மன்னன் சேனையும் களிறும் எல்லாம்
    கார்பெறு கானம் போலக் களித்தன கைகள் கூப்பி
    வார்கழல் வேந்தன் தொண்டர் மலர் அடி தலைமேல் வைத்து 3.4.29
    865 விண் பயில் புரங்கள் வேவ வைதிகத் தேரில் மேருத்
    திண்சிலை குனிய நின்றார் செந்நிலைக் காணச் செய்தீர்
    மண்பகிர்ந்தவனும் காணா மலரடி இரண்டும் யாரே
    பண்புடை அடியார் அல்லால் பரிந்து நேர் காண வல்லார் 3.4.30
    866 என்றுமெய்த் தொண்டர் தம்மை ஏத்தி அங்கு எம்பிரானுக்கு
    ஒன்றிய பணிகள் மற்றும் உள்ளன பலவும் செய்து
    நின்ற வெண் கவிகை மன்னன் நீங்கவும் நிகரில் அன்பர்
    மன்றிடை ஆடல் செய்யும் மலர்க் கழல் வாழ்த்தி வைகி 3.4.31
    867 சிலபகல் கழிந்த பின்பு திருக்கடவூரில் நண்ணி
    நிலவுதம் பணியில் தங்கி நிகழும் நாள் நிகரில் காழித்
    தலைவராம் பிள்ளையாரும் தாண்டகச் சதுரராகும்
    அலர்புகழ் அரசுங்கூட அங்கு எழுந்து அருளக் கண்டு 3.4.32
    868 மாறிலா மகிழ்ச்சி பொங்க எதிர் கொண்டு மனையில் எய்தி
    ஈறிலா அன்பின் மிக்கார்க்கு இன் அமுது ஏற்கும் ஆற்றால்
    ஆறு நற்சுவைகள் ஓங்க அமைத்து அவர் அருளே அன்றி
    நாறு பூங்கொன்றை வேணி நம்பர் தம் அருளும் பெற்றார் 3.4.33
    869 கருப்பு வில்லோனைக் கூற்றைக் காய்ந்தவர் கடவூர் மன்னி
    விருப்புறும் அன்பு மேன்மேல் மிக்கு எழும் வேட்கை கூர
    ஒருப்படும் உள்ளத் தன்மை உண்மையால் தமக்கு நேர்ந்த
    திருப்பணி பலவுஞ் செய்து சிவ பத நிழலில் சேர்ந்தார் 3.4.34
    870 தேனக்க கோதை மாதர் திருநெடுந் தாலி மாறிக்
    கூனல்தண் பிறையினார்க்கு குங்குலியம் கொண்டு உய்த்த
    பான்மைத்திண் கலயனாரைப் பணிந்து அவர் அருளினாலே
    மானக்கஞ் சாறர் மிக்க வண்புகழ் வழுத்தல் உற்றேன் 3.4.35

    திருச்சிற்றம்பலம்

Goto Main book